< سلام مهمان _ لطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید و حتما لینک فعال سازی که ایمیل می شود را اجرا کنید تا بتوانید از تمامی امکانات انجمن از جمله دیدن لینک و عکس و البوم .. استفاده کنید.

تبلیغات انحمن هنرمندان موسیقی اذربایجان

 
اموزش کاملترین رقص آذربایجان ی دی های کامل جئیئ اذری
تلگرام اموزش رقص ، گروه کانال رقص گروه تلگرام موسیقی اذربایجان
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
شناخت رقص اذربایجان - قسمت 1
#1
فواید رقصهای فولکلوریک


... رقص بازتاب جغرافیا، آب و هوا، موسیقی، نحوه زندگی، باورها، و تاریخ مردم است. بستگی به خصوصیات و شرایط منطقه ای دارد. برای مثال آب و هوا عامل بسیار مهمی است. معمولا، رقصهای مناطق سرد سیر شامل حرکات سریع و قوی، حرکات نیرومند و عملکرد تند هستند. رقصهای مناطقی با آب هوای بسیار گرم دارای حرکات روان و نرم بوده و بیشتر سلیس و آهسته هستند. در مناطق گرم به نظر میرسد که رقصها توازنی از حرکات نیرومند و آهسته است. ساکنین مناطق کوهستانی نسبت به کسانی که در مناطق هموار زندگی میکنند بیشتر گرایش به حرکات انفرادی با جابجایی کم میباشند و رقصهای آنان متمایل به حرکات در جا است در حالی که رقص مردمان مناطق هموار شامل حرکاتی از این سو به آنسو میباشد و مانند این است که آنان سوار کارانی بودند که در منطقه ای وسیع میتاختند.[/color]

تنوع فرمها، الگوها، و وظیفه رقص فولکلوریک به اندازه تنوع فرهنگ ها متغییر است. رقص میتواند با و بدون شریک رقص ، بصورت دایرها، مربها، یا صفهای بلند، بصورت سه نفره، چهار نفره، یا به تنهایی انجام شود.

رقصها به عنوان وسیله ای برای بیان آفریده شده اند، در این مورد میتوان به رقصهای عروسی، رقصهای جنگی، رقصهای اعتراضی، رقصهای عاشقانه، رقصهای کار، رقصهای مذهبی، و رقصهای مخصوص روزهای تعطیل اشاره نمود.

رقصهای فولکلوریک بسیار اجتماعی بوده و ذاتا برای تفریح میباشند. هر ایفاگر رقص عضوی از گروه بزرگی است، و ایفاگران در بسیاری از رقصها الگوی حرکتی خود را تغییر میدهد و ارتباط را بین افرادی که توانایی دارند ارتقا میدهد مگر اینکه خجول و کمرو باشند.

رقص فولکلوریک به افزایش حرکات ریتمیک، هماهنگی عصبی-عضلانی، تعادل، و وقار کمک میکند. رقص چالشی برای یادگیری مهارتهای جدید است و بدون توجه به سن، به شرکت کنندگان خرسندی ناشی از موفقیت و مقبولیت را میبخشاید. 
]خانم "هلن اریکسن" فارغ التحصیل رشته "رقص اقوام" از دانشگاه لس آنجلس و کاندیدای دکترای فولکلور، اسلاو شناسی و تورکولوژی دانشگاه جرج آگوست آلمان است. او آموزگار رقصهای سنتی بالکان و مسلمانان شرق است. تحقیقات، مقالات و نشریات او در مورد رقصها و لباسهای سنتی شایان توجه بوده و با بسیاری از موسیقی­دانان نیز همکاری دارد. نظر او را در باره رقص بانوان آذربایجان میخوانیم:

رقص های آذربایجان

آذربایجان یکی از جمهوریهای قفقاز شوروی سابق بود. امروزه جمهوری مستقلی است که به دلیل داشتن ذخایر غنی نفت مورد توجه بین­المللی است. تعداد بسیاری از آذری­ها در شمال غربی ایران ودر منطقه شهر تبریز ساکن هستند. رقص بانوان در قفقاز به لحاظ حرکات دلپذیر دست، حرکات بیانگر بازو و قدمهای ظریف از دیگر رقصها تمیز داده میشود. قدمهای ظریف ایفاگر رقص توسط دامنهای بلند پوشیده شده و چنین مینماید که ایفاگر رقص به حالت شناور بر روی زمین جاری است. رقصها گاهی غمگین، گاهی آتشین و بیشتر تغزلی است و بیانگر سرشت فاخر بائوان آذری است. رقصهای سولو و گروهی درعروسی و سایر مناسبتها اساسا ساده است. این رقصها در شوروی سابق بصورت رقصهای هنری صحنه­ای، ارتقا یافته است.



- آبايی: این رقص در منطقه شکی و زاقاتالا آفریده شده است. در این منطقه به افراد میانسال "آبای" گفته میشود. این رقص عموما توسط مردان یا زنان میانسال اجرا میشود. آفریننده ملودی این رقص، آهنگ سازان شکی میباشند. کمی اغراق آمیز و کمیک است. سرعت رقص آرام است. این رقص قبلا در شهر شکی بصورت دسته جمعی اجرا میشد. بعدا تبدیل به رقص انفرادی شد. 

2- آذربایجان: رقصی قدیمی و بی اندازه ملودیک است. این رقص فقط توسط مردان اجرا میشود. در مراسم پرطمتراق و بیشتر در لباس عید یا ردای چرکسی اجرا میشود. ریتم بسیار سریع آن از مجری رقص مهارت ذاتی میطلبد. 


3 - آستا قاراباغی: این رقص در قره باغ بوجود آمده است. ترتیب حرکات رقص ثابت و سرعت آن آرام است. 


4 - آسما کسمه: از جمله قدیمیترین رقصهای مرسوم در عروسی میباشد. نام گذاری آن به این دلیل است که عروس را به همراه صدای موسیقی "آسما کسمه" به خانه داماد میآورند وبا آن زنان مشایعت کننده عروس در مقابل او میرقصند. سرعت رقص آرام است. کمی افراط آمیز و بشکل پرشی است


5 - آغیر قاراداغی: ملودی رقصی است که در قره داغ آفریده شده است. در شکی و زاقاتالا بسیار مرسوم است. سرعت اجرای آن آرام است. 


6 - آلچاگولو: در سالهای 1910 تا 1920 در ناحیه شاماخی و توسط علی کریم اف ساکن روستای کاوالا آفریده شده است. در اصل توسط خانمها اجرا میشود. سرعت آن کمی سریع است.


7 - آواری: منصوب به آواری های ساکن آذربایجان میباشد. رقص آواری بطور گسترده ای بین آذربایجانیها متداول است. از سه قسمت تشکیل شده است. در ابتدا آرام بوده و به تدریج بر سرعتش افزوده شده و در نهایت به ریتم سریع لزگینکا میرسد. 

- آی بری باخ: از جمله قدیمیترین رقصها میباشد که فقط توسط خانمها اجرا میشود.1az.ir 



9 - انزلی: ملودی رقصی است که تقریبا در سالهای1880 تا 1890 در باکو آفریده شده است. نحوه اجرای آن آرام و بدلیل خصوصیت اجرای ملودی، بیشتر برای افراد مسن مناسب است. "انزلی" رقصی سنتی است. در ابتدای عروسی اجرا میشود. رقص "انزلی" را در اصل افراد مسن اجرا میکنند ولی جوانها هم میتوانند آنرا اجرا نمایند. 


- اوچ بادام بیر قوز: در زمانهای قدیم در شکی آفریده شده است. همراه با آواز ایفا میشود. تصنیف آنرا در آن دوره خوانندگان توانایی همچون جبار فرزند قارایاغدی و علی عسگر عبدالله یف خوانده اند


- اوچ نومره. دورد نومره. بش نومره. آلتی نومره.: همه اینها ملودیهای رقص هستند که در نیمه دوم سالهای 1920 در باکو پا به عرصه ظهور نهاده است. این رقصها بخصوص "بش نومره" و "آلتی نومره" هنوز هم مشهورند. رقصهای "اوچ نومره" و "بش نومره" را که تمپو آهسته و ملودی حزین دارند خانمها اجرا میکنند. "دورد نومره" و "آلتی نومره" نیز تمپو نسبتا سریعی دارند و رقصهای سلیسی است که هم توسط مردان و هم توسط زنان رقصیده میشود. 



12- اوزون دره: رقصی است بینهایت جذاب، ظریف و لیریک. این رقص نه تنها در آذر بایجان بلکه در گرجستان و ارمنستان نیز از جمله رقصهای دوست داشتنی محسوب میشود. در قره باغ و بین آقدام و روستای گوی تپه دره­ ای وجود دارد که آنرا "اوزون دره" مینامند. این رقص صرقا منحصر به این دره میباشد. 


13- اون دورد نومره: این نام گذاری (شماره 14) به دلیل شماره ردیف رقص است. این رقص توسط مردان و زنان اجرا میشود. رقص ملایم، با سرعت آرام و به نحو حزین اجرا میشود.


14- ایکی آروادلی: این رقص کمیک در منطقه شکی و در روستای قاراداغلی آفریده شده است. توسط آقایان اجرا میشود.


15- بریلیانت: آین رقص دو نوع متفاوت دارد. اولی در سالهای 1920 الی 1922 در باکو آفریده شده، تمپو آن سریع بوده و ملودی آن بی اندازه پر شور است. توسط مردان اجرا میشود. نوع دیگر آن فقط برای اجرای خانمها است. ملودی آن ظریف و آهنگداراجرا میشود. سرعت آن آرام است. 


16- بنووشه: رقصی است بسیار ظریف. این رقص در اصل توسط خانمها هم بصورت آرام و هم با سرعت تند اجرا میشود. در سال 1910 آفریده شده است.


- پهلوانی: رقصی قدیمی است که مختص پهلوانان جوان است. این رقص در کوههای منطقه شکی پا به عرصه گذاشته و آهنگساز آن آبیلله جعفراوف بود. رقصی است با حرکات بسیار سریع و بینهایت دینامیک. پهلوانان در این رقص بیش از اینکه قدرت خود را به نمایش بگذارند بیشتر مهارت و چابکی جوانی در معرض دید قرار میدهند. این رقص در بیشتر مناطق آذربایجان اجرا میشود. 


- تامارا: تقریبا در سالهای 1917-1916در باکو آفریده شده است. نام گذاری این رقص به افتخار هنرمند مشهور اهل سلیان و ایفاگر رقصهای آذربایجان در عروسیها، خانم تامارا بوده است. این رقص بسیار جذاب و لیریک بوده و در اصل توسط خانمها و در بسیاری از مواقع توسط خانمها و آقایان با تمپو آرام اجرا میشود. رقص با آواز موسیقی مقامی آغاز میشود. 

19- توی رقصی: رقص قدیمی، سنتی است که در نخجوان رقصیده میشود. اقوام جوان 

20- توراجی: رقصی قدیمی است که تقریبا در اوایل قرن نوزدهم آفریده شده و به دراج پرنده شکاری زیبای کوهستانی اختصاص یافته است. موسیقی حزین و دلنوازی دارد. رقص تداعی کننده نحوه پرواز دراج است. همه حرکات ایفاگر رقص یادآور پرواز دراج و سیلان او در آسمان است.


21- ته ره کمه: ترکمه نام قومی است که از دیربازساکن آذربایجان بودند. آفریننده رقص خود ترکمه ایها بودند. میتوان گفت که ترکمه رقصی بسیار قدیمی است. نحوه اجرای این رقص دو نوع میباشد ولی هر دو نوع موسیقی یکسانی دارند. هماکنون این رقص در بسیاری از مناطق آذربایجان متداول بوده و همچنین در برنامه گروههای حرفه­ای و آماتور رقص موجود است. 


22- جامیش باغا گیردی: از نام این رقص چنین برمیآید که نامی تصادفی است. احتمال دارد که اولین مجری آن شخصی چاق بوده و دوستان او به شوخی چنین نامی را به رقص داده اند. نام رقص نیز چنین ماندگار شده است. به هر حال وقتی این رقص قدیمی در گنجه رقصیده میشد کاراکتر کمیک آن دلیلی بر این فرضیه بود. در نخجوان و شاه بوز نحوه اجرای آن چندان کمیک نیست. در این منطقه معمولا افراد مسن این رقص را ایفا میکنند. حرکات رقص وسیع، وبه شکل پرشی است. این رقص در بسیاری از مناطق آذربایجان مرسوم است.


23- جنگی: گاهی رقص "جنگی" نحوه راه رفتن جنگاور، همآورد خواهی، دعوت به جنگ را تداعی میکند. آفرینش "جنگی" به گزشته های دور برمیگردد. "جنگی" به لحاظ کاراکتر همانند زمره آثار موسیقی" قایتاغی" و "هالای" میباشد.


24- جئیرانی: رقصی است ظریف زیبا و لیریک. به همین دلیل به رقص نام زیباترین و ظریفترین جاندار یعنی جیران (گوزن) را داده اند. "جیرانی" از جمله قدیمیترین رقصهای آذربایجان است. در شوشا پا به عرصه ظهور نهاده است. رقص سرعت متوسطی دارد و در اصل توسط خانمها ایفا میشود. ولی در برخی مناطق مانند شکی توسط آقایان هم رقصیده میشود. این رقص اکنون هم مشهور است. 


25- جهری بییم: رقصی دسته جمعی است که فقط توسط زنان و دختران اجرا میشود. رقص در دو صف و توسط دو گروه اجرا میشود. گروه ها ضمن رقص، بعد از هر بند آواز به نوبت، با صدای بلند و بصورت کر "جهری بییم" را تکرار میکنند. در رقص، عروس، داماد، خواستگاران، ساغدوش، سول دوش و دیگران شرکت میکنند. 


26- چاتتادی: از جمله رقص های قدیمی است که در شکی- زاقاتالا آفریده شده است. سرعت رقص آرام و آهسته است و در اصل توسط خانمها و در موارد نادر توسط آقایان اجرا میشد.


27- چال پاپاق: چنین کلاهی را فقط پیرمرد ها استفاده میکردند. رقص نیز منحصر به آنها است. این رقص توسط پیرها، افراد مسن و زنان رقصیده میشود. سرعت رقص خیلی آهسته است. حرکات ریتمیک و کمی به نحو مبالغه آمیز است. 



28- چیت تومان: رقص و آوازی است که به شکل گروه اجرا میشود. این رقص عمدتا بصورت گروه توسط خانمها، و در بسیاری موارد توسط خانمهای جوان رقصیده میشود. ساختار حرکات رقص شکل و حرکات تعریف شده و معینی ندارد و هر کس به نسبت استعداد خود میرقصد ولی کاراکتر حرکات همه اجرا کنندگان یکسان است. این رقص در نیمه دوم قرن گذشته در نخجوان آفریده شده و تا این اواخر در این منطقه اجرا شده است. 


29- خالاباجی: (نامی زنانه است). این رقص دو نام دیگر نیز دارد- "جیران بالا"، "قاچآی بالا". اگر چه هر سه یکی است ولی بیشتر با این نام متداول شده است. مولف ملودی این رقص خانم صونا اهل قره باغ میباشد. نحوه ایفای رقص کمی کمیک است. بیشتر، مردان و زنان مسن ایفاگر این رقص هستند. این رقص بطور گسترده ای متداول بوده و تکامل فراوانی نموده است.



30- خان­ چوبانی: در قرون 18-17قبیله ­ای که از جنوب آمده بود در اراضی شیروان ساکن شد. آنها نام خود را "خان چوبانی" نامیدند. این رقص نیز که به افتخار آنان نامگذاری شده بود حال و هوای خاص قبیله را دارد. این رقص تقریبا در اواخر قرن گذشته آفریده شده است. "خان چوبانی" با تمپو سریع ، به نحو پر شور، بسیار سریع، وبا ترتیب حرکات هماهنگ اجرا میشود. این رقص را فقط مردان ایفا مینمایند. 

فروش رقص اذربایجان - قروش اموزش کامل رقص اذربایجان کلیک کنید 

31- دارتما یاخام جیریلدی: رقصی است کمیک. زمانی در شهر شکی و منطق اطراف آن متداول بود. اکنون فراموش شده است. " دارتما یاخام جیریلدی" آهنگی بود که با ملودی آن میرقصیدند. 


32- دارچینی: رقصی است که ملودی آن آرام و اغراق آمیز است. در بخش پرقدرت رقص صدای ضربها و کوبشها بوضوح قابل تشخیص است. 


33- دسمالی: ملودی این رقص در سال 1932 توسط تار زن اهل نخجوان، نصیر نصیراف ساخته شده اشت. بسیار چالاک، شاد، و با تمپو پرشور نواخته میشود. در اصل این رقص توسط دختران اجرا میشود. در نخجوان گاهی توسط پسرها نیز اجرا میشود. رقص "دسمالی" در زمان خود بطور گسترده ای در آذربایجان و بخصوص در باکو مرسوم بود. 


34- رنگی: رقص بسیار قدیمی خانمهاست که در گنجه آفریده شده است. سرعت آن آرام است. وسعت حرکات و تنوع اشکال رقص، ویژگی خاصی به این رقص میبخشد. اگر اجرای آن به ندرت است ولی هنوز هم این رقص در نخجوان اجرا میشود. 

35- زغالی: رقص بسیار قدیمی است. در شکی آفریده شده است. ملودی آن آرام، حزین و لیریک است. این رقص را فقط خانمها مخصوصا خانمهای جوان اجرا میکنند. "زغالی" به همراه تصنیف اجرا میشود. متاسفانه نه متن شعرها و نه ملودی آنرا کسی به خاطر نمیآورد. فقط نام رقص در اذهان مانده است. 



36- ساری باش: رقصی است قدیمی که با تمپو سریع اجرا میشود. در منطقه قاخ بسیار مشهور است. در این منطقه توسط مردان و زنان اجرا میشود. رقص از لحاظ ترتیب حرکات پیچیده نمیباشد به همین خاطر هم توسط جوانان و هم توسط افراد مسن اجرا میشود.

37- ساموخ: این رقص درروستای ساموخ واقع در نزدیکی مینگه چویر پا به عرصه ظهور نهاده است. در سالهای اخیر به ندرت اجرا میشود. تمپو رقص آرام بوده و میتواند توسط زنان و هم توسط مردان اجرا شود. 


38- سمنی: از جمله رقصهای بسیار قدیمی است، ولی در حقیقت، فراتر از رقص، شادمانی سنتی است که بیشتر به آمدن بهار اختصاص یافته است. "سمنی" فقط توسط دختران و زنان اجرا میشود که با آواز همراهی میشود. رقص "سمنی" در کل آذربایجان متداول است. 


39- شالاخو: این رقص در میان آذربایجانیها پر طرفدارترین رقص مردانه است و همیشه با اشتیاق فراوان ایفا میشود. ایفا گران تمام استادی و مهارت خود را در رقص عرضه میکنند. "شالاخو" از جمله قدیمیترین رقصهای آذربایجان است. 

40- شاهسوئنی: همانطو که در مورد قبایل ته ره کمه و خان­ چوبانی ذکر شد، شاهسوئن ها نیز موسیقی و رقص خاص خود را دارند که در سایر مناطق آذربایجان نیز متداول شده است. یکی از این رقصها نیز رقص شاهسوئنی است که در نخجوان مشهور است. این رقص را در مراسم عروسی با علاقمندی میرقصیدند. تمپو رقص آهسته بوده و آنرا افراد مسن ایفا مینمایند. 

41- شکی: "شکی" ملودی رقص است و در سال 1938 توسط احمد بیگ طاهراوف آفریده شده است. سرعت آهسته داشته و رقص مردانه است.

42- عنابی: از جمله رقصهای قدیمی خانمها میباشد. رقص "عنابی" در خانه زنان طبقه اشراف بوجود آمده است. در این رقص روسری یا چادر با زیور آلات گران قیمت، از جمله سکه های طلا، کهربا، مروارید و گردنبند طلا تزئین میشد. آهنگ "عنابی" بی اندازه ملودیک بوده و رقص آن ظریف و زیباست. رقص بر اساس حرکتهای روان و ظربف مجری رقص در حالی که صورت خود را به حالت شرم پوشانده اجرا میشود. 

44- قایتاغی: رقصی است نزدیک به لزگینکا با گستردگی وسیع در منطقه. حرکات رقص عبارت است از چرخشها و دور زدنهای فراوان، ترتیبات بی اندازه متنوع، از جمله پرشهای فراوان در حال ایستاده بر روی انگشتان پا، حرکات روان بدون حرکت شانه ها، گرفتن دستها بحالت مشت نیمه بسته، باز کردن یک بازو در حالی که بازوی دیگر نیمه بسته نگهداشته شده و در نهایت شباهت لباسها. 

43- قازاغی: از جمله قدیمیترین رقصهای آذربایجان است. این رقص در منطقه قازاخ آفریده شده است. رقصی است با حرکات جدید و پر شور به همین دلیل محبوبترین رقص مردان است. چنین فرض میشود که قازاغی رقص جنگجویان است و هنگام رفتن به جنگ و یورش اجرا میشد. رقص به دلیل تنوع ترتیب و تکنیک آن، شامل حرکات پیچیده است. هر کدام از مجریان رقص قابلیتها و توانایی های خود را نشان میدهند. 


45- قوچعلی: این رقص به " قوچو(باج سیبیل گیر) علی" میپردازد. صفت مشخصه این رقص کمیک بودن آن است و مربوط به نحوه زندگی انگل مانند " قوچو" های (باج سیبیل گیران) باکو قبل از انقلاب 1917 میباشد. این رقص تداعی کننده افرادی است که دست به جنایت زده، بی مهابا دست به قتل میزنند وزندگی بی احساس و و بی فایده ای دارند. 

46- قوفتا: رقصی است با سرعت کم برای خانمها. در باکو آفریده شده است. به همراه تصنیف اجرا میشود. این رقص در اصل توسط خانمهای مسن اجرا میشود. 1az.ir

47- قیتقیلدا: از جمله قدیمیترین رقصهای زنانه است که در باکو بسیار متداول بود.همراه با صدای کف زدنهای متناسب با ریتم، اجرا کنندگان این رقص در رابطه با موضوع نقش میگیرند. یکی از آنان نقش عروسی خجالتی و ترسو را دارد. ناگهان مادرشوهر وارد میشود، او از عروس ناراضی است و او را مداوم تهدید میکند. برای حمایت از عروس، خانمی وارد میدان میشود و سایرین یکی یکی به همین روش هنر خود را به نمایش میگذارند. به هر یک از اجرا کنندگان این امکان داده میشود که در چهار چوب نقش خود و در حد شایستگی برای رقص و به اندازه دلخواه نقش آفرینی نماید. 

48- قیزلار بولاغی: چشمه ای که در این رقص بدان اشاره میرود در نزدیکی نخجوان واقع است. دختران در این محل جمع شده و ضمن خواندن تصنیف و نواختن، میرقصیدند. رقص "قیزلار بولاغی" نیز در این محل بوجود آمده است. سرعت رقص متوسط است. بسیار لیریک و ظریف است. ترتیب حرکات آن دور زدنهای زیاد و یا روانه شدن درطول یک خط میباشد. 

49- قیزیل گول: رقصی قدیمی است که سرعت آن متوسط بوده و در سالهای 1930 الی 1940 در کل آذربایجان مرسوم بود. در ترتیب حرکات رقص استواری حتی کمی شرم وجود دارد. بیشتر در عروسیهای شهری اجرا میشود. رقص بیشتر مواقع توسط خانمها و دختران جوان اجرا میشود. 

50- کئچی مه مه سی: رقصی معیشتی است که مربوط به دوشیدن بز است. حرکت دستها مانند حالت دوشیدن بوده و بدن به سمت جلو خم میشود. سرعت رقص آرام و کمی تند است. ملودی زیبا و موسیقی آهنگداری دارد. گاهی مردان هم آنرا اجرا میکنند. در بسیاری از مناطق متداول است. 


51- کسمه: از جمله رقصهای بسیار قدیمی است. ملودی ساده و در عین حال جذابی دارد. رقصی کمیک است که فقط توسط مردان اجرا میشود. در مناطق جنوبی متداول است. رقص "کسمه" ای که در قره باغ اجرا میشود دارای ملودی و نحوه اجرای متفاوتی است.

52- کند یری: طناب (کندیر) درمراسم شادی مردمی منطقه شکی از جمله لوازم مورد استفاده ضروری است. طناب بازان استادی و مهارتهای حرکتی خود را بر روی طناب نشان داده و عناصر رقص را نیز در حرکات خود داخل مینمودند. رقصی است سریع و مهیج با ریتم قایتاقی. ملودی رقص در اواخر قرن گذشته در منطقه شکی آفریده شده است. 



53- کوراوغلو: نامگذاری این رقص به افتخار قهرمان افسانه ای آذربایجانیها "کوراوغلو" بوده است. آهنگ ملودی این رقص پر عظمت است. ایده این رقص دادن روحیه برای جنگ است. سرعت آن آرام و کمی تند است. در بسیاری از مناطق آذربایجان متداول است. 

54- کوراوغلونون قایتارماسی: به دلیل اینکه رقص جنگ و جنگاوری است سرعت زیادی دارد. رقصی دینامیک میباشد. صدای بلند سرنا و سایر آلات موسیقی مجریان رقص را به سریعترین حرکات تشویق مینماید. 


55- گلین گتیرمه: رقصی است که در مراسم سنتی اجرا میشود. قبل از اینکه عروس به خانه داماد برده شود در خانه عروس اجرا میشد. ریتم رقص بسیار متغییر بوده صدای موسیقی بسختی شنیده میشود. رقص "گلین گتیرمه" رقصی مهیج و وجد آور است. 

56- گلین آتلاندی: رقص سنتی مراسم قدیمی میباشد. رقصی است طولانی، با سرعت آرام و در عین حال بینهایت ملودیک. در منطقه جبرائیل با آهنگ موسیقی آن عروس میرقصد. این رقص در عین زمان در منطقه شکی دارای موسیقی متفاوتی است، آنرا دوبار، هم هنگام رقتن برای آوردن عروس و هم هنگام وداع عروس با خانه پدری مینواختند. 

57- گلین هاواسی: از جمله رقصهای بسیار قدیمی آذربایجان میباشد. در لنکران هنگام رفتن برای آوردن عروس میرقصیدند. موسیقی رقص جذاب و با سرعت آرام میباشد. پس از رساندن عروس به خانه داماد "گلین هاواسی" بار دیگر اجرا میشود. این بار آنرا فقط مردان و زنان جوان میرقصند. 

58- گول گز: از جمله مشهورترین رقصهای زنانه میباشد. مدت زیادی، بخصوص در مراسمهای عروسی باکو و نخجوان متداول بود. این رقص را با صدای حزین و لیریک موسیقی بصورت روان و حرکات مداوم و ظریف میرقصند. موسیقی رقص را نوازنده نی، حسنعلی، اهل نخجوان در سالهای 1905 - 1904 آفریده است. "گول گز" نام همسر حسنعلی بود. رقص نیز به افتخار او "گول گز" نامیده شده است. 

59- گولمه یی: رقص سنتی قدیمی است. فرم این رقص بصورت یاللی است که در مراسم حنابندان عروسی توسط دوستان و فامیل عروس اجرا میشود. 

61- مجسمه: در عصر خود در مناطق جنوبی بسیار مشهور بود. در اصل رقص توسط افراد مسن اجرا میشود. مجری رقص با صدای آرام رقص شروع به دور زدن میکند. با دستها و بدن خود حرکات مختلف انجام میدهد. ناگهان صدای موسیقی قطع میشود. مجری رقص نیز ناگهان بی حرکت میایستد و اگر منظور او خنداندن تماشاگران باشد سعی میکند در وضعیت عجیبتری متوقف شود. "مجسمه" فقط توسط آقایان اجرا میشود. 1az.irمنبع انجمن هنرو م وسیقی اذربایجان و انجمن رقص 

60- لاله: رقصی است قدیمی که در گنجه آفریده شده است. سرعت رقص متوسط است. مشخصه این رقص چابکی و سرعت آن است. معمولا توسط دختران رقصیده میشود. حین رقص دستگاه مقامی نیز اجرا میشود و مجری رقص در جا با حرکت ظریف و روان دستها آنرا اجرا میکند. 

62- میصری: ملودی آن شبیه مارش است که در اصل ملودی عاشق های آذربایجان است. حرکات اجرا شده در این رقص، فشرده و سنگین، مغرور، کمی مشکل، بسیاری مواقع سریع و جلب نظر کننده است. این رقص مخصوصا در شکی، زاقاتالا و قره باغ بسیار مشهور است. سرعت رقص سریع و تند است.

63- میرزه یی: منطقه­ای را در آذربایجان نمیتوان یافت که رقص "میرزه ­یی" محبوب قلبها نباشد و در عروسیها یا مراسم شادی اجرا نشود. این رقص هم توسط مردان و هم توسط زنان اجرا میشود. "میرزه ­یی" رقصی قدیمی است. حدودا در سالهای 70-1860 توسط نوازنده نی اهل قره باغ آقای میرزه یی تصنیف شده است و آهنگساز نام خود را بر آن نهاده است. 

64- میرواری: این رقص در سالهای 1930 آفریده شده است. رقصی است بینهایت ملودیک و زیبا. این رقص فقط توسط زنان اجرا میشود.

65- نازنازی: رقصی است ظریف و روان مخصوص خانمها. ملودی آن با تکرار سریع اصوات ملایم وزیبا و گاها با لرزش صداها، غنی شده است. این لرزش برای مجری رقص نوعی چرخش آنی در جا را القا میکند و در عین حال برای آنان رقص ظریف، و راه رفتن با طنازی و یا حرکات مستقیم ظریف را ممکن میسازد


ادامه دارد و در قسمت انجمن رقص انجمن یک اذ دت ای ار قابل مشاهده است
پاسخ
#2
شور آذربایجان دارای غنای فرهنگی بسیار بالا و دارای مردمانی با درک هنری دقیق میباشد که موسیقی آذربایجانی جزئی از زندگی و امور روز مره شان گشته است . به همین دلیل موسیقی آذربایجان در عرض مدت کمی از جدایی اش از ایران و سپس از استقلالش دچار تحولات عظیمی گشت که منجر به شکوفایی فرهنگ موسیقی این کشور گردید .هدف از نگاشتن این مقاله نگاهیست به موسیقی آذربایجان پس از جدایی از ایران در پی امضای عهدنامه ننگین ترکمنچای و بررسی وضعیت و دلایل پیشرفت موسیقی آن دیار و نیز مقایسه ایست بین موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی آذربایجان .


در ابتدا مروری مختصر داریم بر خواستگاه موسیقی آذری و تاریخچه آن




موسیقی آذربایجان مدیون صادق جان ...

" قره باغ در دوران پناه علی خان و پس از مرگ نادر شاه افشار به صورت خان نشین تبدیل گشت ، در زمان حکومت پناه علی خان قره باغ دوران پر فراز و نشیبی را طی نمود که البته با اقداماتی که انجام داد پایه های تبدیل گشتن این مکان را به قلمروی وسیع بنا نها. پس از دستگیری وی توسط کریم خان زند و در نهایت مرگش در شیراز فرزندش ابراهیم خلیل خان بر حکومت قره باغ رسید که از این دوره را میتوان به عنوان دوران شکوفایی ادبیات و هنر آذربایجان یادکرد .
ظهور و حضور ادیبان و شاعران بزرگ در این دوران باعث گردید تا ادبیات آذربایجان در سده 19 رشد چشمگیری داشته و زمینه مساعدی برای شکوفایی موسیقی آن دیار فراهم گردد . در این دوران و زمانی که هنوز آذربایجان جزئی از ایران بود در میان سالهای 1875 - 1878 در قره باغ نوازنده ای با نام اسد اوغلو نقش بسیار بزرگی در تحول موسیقی آذربایجان ایفا نمود ، او سیستم تار آذری را متحول نمود و با افزایش تعداد سیمهای تار از 5 به 11 قواعد تازه ای را برای ساز تنظیم کرد . تار پیش از او بر زانو نواخته میشد در حالیکه اسد اوغلو تار را بر سینه نهاد و بدین ترتیب باعث گسترش سبکی نو از موسیقی آذربایجان در قفقاز جنوبی ، ایران و آسیای مرکزی گردید . سبکی که تا کنون نیز هنرمندان موسیقی آذربایجانی بدان صیاق مینوازند . اما اسد اوغلو تغییرات دیگری نیز برروی فیزیک ساز به وجود آورد ، وی با هدف تقویت صدای تار با عمیق تر کندن کاسه ساز و وبزرگتر کردن قطر آن علاوه بر کاستن وزن این ساز صدا دهی آن را نیز با کیفیت بهتری ، بهبود بخشید . مزیت دیگر این تغییرات آن بود که چون كاسه بزرگ تار به اندازه حدود10 سانتی متر از سمت بالا مایل به طرف عقب بود، نواختن آن بر روی سينه سخت می بود . در سیستم جدید تار اسد اوغلو با از بین بردن اين انحنا امكان بر روی سينه نواختن به وجود آمد و در نتيجه بهتر نواختن آن عملی گردید.
ميرزاصادق تغييراتی نيز در محل جفت شدن دسته با كاسه به وجود آورد، قبل از آن دسته و تار يكسره به كاسه متصل می شد يا اين كه دسته به وسيله و تكه ای از آهن به كاسه بسته می شد، با اين حال در تار جديد كه اسد اوغلو سيم های آن را زياد كرده بود به علت كثرت سيم ها ميان دسته و كاسه تار خميدگی ايجاد میشد كه باعث ناموزون شدن صدای پرده های تار می شد. ميرزاصادق به خاطر رفع نقصی كه از كثرت سيمها ناشی می شد دسته تار را در دسته كوتاهی كه از خود كاسه بيرون می آمد، فرو برد و با آن جفت كرد.ضمنا_ اين چوب از خميدگی مورد بحث جلوگيری می كرد.
همچنین صادق جان ، سيم های تازه ای به تار اضافه نمود با نام سيم های زنگ ؛ كه به سيم های آليكوت معروف شدند.این سیم ها در اجرای موسيقی حرفه ای و مقامات (دستگاه های )آذری نقش مهمی ایفا میکنند. او همچنین پرده زابل را در تار معین کرد و تعریفی نو از سه گاه و ماهور در این ساز به وجود آورد .
پس از پایان سده 19 میلادی رشد ادبیات مدرن و اپرایی به طرز محسوسی در این دیار چشمگیر بود به طوری که آثار موسیقی مدرن و اپرایی فراوانی تولید و عرضه گشتند ، میتوان سده بیست را دوره ورود اپرا به موسیقی آذربایجان بیان نمود که خواستگاه اش قره باغ بود .








عهدنامه های ننگین و جدایی از ایران ،
پس از امضای عهدنامه ننگین ترکمنچای و گلستان توسط فتحعلی شاه قاجار ، و جدایی قره باغ و قفقاز از ایران در حدود یکصد سال پیش ، آذربایجان به همراه ارمنستان و گرجستان که جزو قفقاز جنوبی محسوب میگشتند توسط حکومتهای جداگانه ای اداره گشته و بر ممالک خود حکومت می نمایند .







موسیقی دیار آذربایجان و ترک نشینها که متاثر و برگرفته از موسیقی ایرانی بود اندک اندک با اعمال تغییراتی از فیزیک سازها گرفته تا هفت دستگاه موسیقی و افزودن مقامات و گوشه های جدید ، مواجه گردید . اما با توجه به آنکه موسیقی آذربایجان پس از جدایی از ایران و اندکی قبل از آن دچار تحولات عظیمی گردید ، هنوز هم میتوان همان قرابت و نزدیکی را میان این دو موسیقی احساس نمود . استفاده از دستگاههای موسیقی اصیل ایرانی که حتی نامهای مشترکی نیز دارند چون ماهور ، سه گاه ، شور ، چهارگاه ، نوا و... مانند اینها نمونه هایی از این قرابتها میان موسیقی ایرانی و آذربایجانیست .
در کنار مواردی که ذکر گردید ، پس از جدایی آذربایجان از ایران ، موسیقی دانان آن دیار با اعمال تغییراتی در دستگاههای هفتگانه موسیقی گوشه ها و نغمه هایی را بدانها افزوده و آنها را متقارن و متجانس با فرهنگ و زبان خود تبدیل ساختند .
با روی کار آمدن حکومت شوروی در آذربایجان ، موسیقی آذربایجان که در آن زمان صاحب سبک بود مورد توجه حاکمان شوروی قرار گرفت ، مدارس و آکادمی های موسیقی تاسیس گردید و اساتید بزرگ موسیقی آذربایجانی مشغول تعلیم و تدریس موسیقی عاشیقی و مقامی آذربایجان گشتند و شاگردان بسیاری را تربیت نمودند .
در آن زمان نیز موسیقیدانان قره باغ از سرآمدان موسیقی آذربایجان بودند ، فکرت امیروف و بلبل محمدوف ( مرتضی مشهدی راضا اوغلو معرف به بلبل که علاقه مندان به او این لقب را داده بودند ) از پیشتازان این عرصه بودند ، بلبل در 1927 تحصیلات اش را در کنسرواتور باکو به پایان برد و به میلان ایتالیا سفر کرد ، او تا سال 1931 نزد بسیاری از اساتید بزرگ موسیقی تحصیل نمود و برای تدریس به کنسرواتور آذربایجان بازگشت . دوران حاکمیت شوروی دوران رشو بلوغ موسیقی آذربایجان بود ، شهرت جهانی که آذربایجانی ها ، آن را در مقایسه با سایر کشورها یک شبه بدست آورده اند مدیون توجه دولت شوروی و دولتمردانی چون لنین به موسیقی این دیار است .



تقسیم بندی موسیقی آذربایجان و درجه اهمیت آن در میان مردم و رسانه ملی !






موسیقی متداول و رایج آذربایجانی رامیتوان به دو بخش تقسیم نمود : موسیقی مقامی (muğam məktəbi ) و موسیقی عاشیقی ، موسیقی مقامی یا دستگاهی آذربایجان را میتوان ، موسیقی رسمی این کشور عنوان نمود که هم اکنون نیز سرمایه گذاری بسیاری بر روی این نوع موسیقی انجام میگیرد . برگزاری کلاسهای آواز در کنسرواتور های معروف آذربایجان ، اجرای برنامه های آموزشی از رادیو و تلویزیون ملی آذربایجان و نیز برگزاری مسابقات بین المللی آواز در این کشور که سالیانه برگزار گشته و بعضا هنرمندان ایرانی نیز در آن شرکت میکنند .
داوران کار کشته و هنرمندان بزرگ آذربایجان نیز این مسابقات را داوری نموده و پس از ذکر ایرادات شرکت کنندگان امتیازاتی را به آنها اعطا می نمایند .
از آنجا که این مسابقات ، تنها مربوط به آواز میباشد داوران که خود از خوانندگان قدیم اند دقت بسیاری در شیوه خوانش و حتی فیزیک نشستن افراد میکنند ، اگر خواننده ای بخش کوچکی از آوازش را اشتباه بخواند مطمئنا داوران حاضر در سالن آن را در انتها به خواننده گوشزد نموده و امتیازات خود را بر اساس این اشتباهات اعلام می نمایند .
با توجه به علاقه مردم آذربایجان به موسیقی ، رادیو و تلویزیون ملی آذری زبانها نیز با مهم دانستن موضوع و درک جریان موسیقی در میان مردم ، اهمیت ویژه ای بدان قائل است ، بطوریکه برنامه های ویژه ای بصورت روزانه و متناسب با ذائقه های علاقه مندان به انواع موسیقی ، تدارک دیده و با دعوت از هنرمندان بزرگ و استفاده از نظرات کارشناسانه آنها مردم را در جهت شناخت بهتر و بیشتر هنر خود یاری رسانده و راهنمایی میکنند .
اهمیت موسیقی در این دیار آنچنان است ، که موسیقی جزو زندگی مردم آذربایجان گشته است ، ارزش و بهای والای این هنر در دیار آذربایجان به هیچ روی قابل قیاس با سایر هنرها نیست و هنرمندان از درجه و اعتبار بسیار بالاتری در میان مردم برخوردارند . علاقه مردم آذربایجان به فرهنگ شان که صد البته قدمت آن هیچگاه به اندازه قدمت فرهنگ ایرانی نبوده است بایستی به عنوان الگویی برای جوانان مملکت مان قرار گیرد که با داشتن سابقه چند هزار ساله درفرهنگ ، هنر و موسیقی ایرانی ، رشد و تعالی خود را از چشمان غربی ها دیده و فرهنگ چندین هزار ساله خود را به تبعیت از آنها بر باد می دهند . . .
شوشا شهری کوچک با فرهنگی غنی
شوشا از شهرهای جمهوری آذربایجان را میتوان از مکانهای هنر پرور این کشور نام برد . شوشا ( به زبان فارسی شوشی ) ، شهری کوچک درجمهوری آذربایجان است ،که در منطقه قره باغ علیا قرار گرفته ، میتوان شوشا را مرکز موسیقی آذربایجان و مرکز کنسرواتور آذربایجان معرفی نمود این مکان به دلیل داشتن طبيعت زيبا و فرهنگ مترقی ، در آذربايجان شهرت فراوانی دارد . شاید بتوان همین طبیعت زیبا و فرهنگ بالای مردمان این دیار را عاملی مهم بر هنر پرور بودن این شهر نسبت به سایر شهرهای با قدمت بالاتر آذربایجان دانست شهری که در سال ۱۱۲۹ خورشیدی توسط پناه علی خان جوانشیر ، موسس و نخستین حاکم شوشی، بنا نهاده شد .پس از شناخته شدن شوشا به عنوان مرکز فعالیتهای هنری موسیقایی و مرکز پرورش هنرمندان بزرگ ، این شهر مورد توجه بسیاری از موسیقیدانان سایر ممالک گردید ، شوشا در تابستانها به تبدیل به محل تجمع هنرمندان شهرهای دیگر برای شرکت در برنامه ها و اجرای کنسرتها گشت. بینو قرادوف موسیقی شناس مشهور می نویسد :" تاریخ موسیقی آذربایجان به وسیله هنرمندان شوشا خلق شده است . "1az.ir
در سال 1921کنسرواتوار موسیقی در این شهر به پیشنهاد اوزئیر حاجی بیکوف تاسيس گردید که در آن پنج رشته پيانو، هنرهای آوائی ، نوازندگی اركستر، آهنگسازی و شعبه و موسيقی شرق شروع به فعاليت نمودند. پس از شروع فعالیت این کنسرواتوار ، در آوریل 1922 "تكنيكوم موسيقي ترك" در شوشا تشكيل و مديريت آن به اوزيير حاجي بيكوف واگذار شد.
. هنرمندان بسیاری چون جبار قار یاقدی اوغلو ( Jabbar Garyagdyoglu ) عبدالباقی زلالف ( بلبل جان ) (Abdolbagi Zulalov) مجید بهبودوف (Majid Behbudov) زلفی آدی گوزل اف (Zulfi Adygozalov) اسلام عبدالله اف (Islam Abdollayev) سید شوشینسکی (Seyid Shushinski) خان شوشینسکی (Khan Shushinski) کچه چی اوغلو محمد (kechachioglu Mahammad) و بسیاری دیگر که برخواسته از این شهر اند و سهم بسیار بزرگی در احیای آواز آذربایجانی بر عهده داشته اند . اقا صحاهی
پاسخ
#3
رقص‌ آذربایجانی
رقص‌های آذربایجانی از سری رقص‌های فولکلوریک است که از نسلی به نسل بعدی منتقل و در این پروسه توسعه و شکل گرفته‌است. بعضی از این رقص‌ها در اصل جزء مراسم دینی و یا جزء از آمادگی‌های جنگی و دفاعی بوده‌است در هر صورت در حال حاضر از این رقص‌ها در مجالس عروسی در ایران و جمهوری آذربایجان و در برگزاری برنامه‌های ورزشی و گردهمایی‌های فرهنگی در جمهوری آذربایجان استفاده می‌شود.

شاخسی (شاه حسین) رفتن که در ماه محرم در بین مردم آذربایجان رواج دارد در اصل یک رقص و رژه نظامی بوده‌است.
دیدگاه هلن اریکسن درباره رقص بانوان آذربایجان :
آذربایجان یکی از جمهوری های قفقاز شوروی سابق بود. امروزه جمهوری مستقلی است که به دلیل داشتن ذخایر غنی نفت مورد توجه بین­المللی است. تعداد بسیاری از آذری­ها در شمال غربی ایران ودر منطقه شهر تبریز ساکن هستند. رقص بانوان در قفقاز به لحاظ حرکات دلپذیر دست، حرکات بیانگر بازو و قدمهای ظریف از دیگر رقص ها تمیز داده میشود. قدمهای ظریف ایفاگر رقص توسط دامن های بلند پوشیده شده و چنین می نماید که ایفاگر رقص به حالت شناور بر روی زمین جاری است. رقص ها گاهی غمگین، گاهی آتشین و بیشتر تغزلی است و بیانگر سرشت فاخر بانوان آذری است. رقصهای سولو و گروهی درعروسی و سایر مناسبتها اساسا ساده است. این رقصها در شوروی سابق بصورت رقصهای هنری صحنه­ای، ارتقا یافته است.

نماد بعضی از حرکات رقص آذربایجانی
در حرکتی روی پنجه پا می ایستیم سپس قدرت را از نوک پا گرفته و به طرف سینه می کشیم و آن را داخل سینه حبس میکنیم.

شکم را داخل کشیده و سینه را جلو نگه میداریم. دستها را باز و سر را بالا نگهداشته به طرف جلو نگاه میکنیم.
علت ایستادن روی پنجه داشتن قامتی کشیده و سرعت عمل بالا میباشد.
جلو بودن سینه نشانگر سپر برای دفاع از خاک و ناموس میباشد.
دستهای باز نشانگر آزادی و تمایل به پرواز است.
سر را بالا نگه میداریم تا نشان دهیم ملتی همیشه سربلند هستیم.
طریقه نگه داشتن دستها بدین صورت میباشد که در سه زاویه مختلف حتما باید ۹۰ درجه باشد.
رقص آذربایجانی الهام گرفته ازتاریخ،ریاضی(هندسه)، ادبیات ، هنر(نقاشی) میباشد…

رقص آذربایجان قسمت ۲




66- واغزالی: ملودی بسیار ظریف و دلچسب، حرکات ظریف و نرم، این رقص را در بین توده مردم بطور گسترده ای متداول نموده است. عروسی را نمیتوان یافت که در آن "واغزالی" شنیده نشود. در حال حاضر ملودی این رقص فامیل عروس را مشایعت میکند.




67- وئلاچولا: در سالهای 1920 و در نزدیکی "لریک" و وتوسط آهنگساز روستای وئلاچولا آفریده شده است. موسیقی "وئلاچولا" به حدی چالاک و زیباست که حتی در دوردستها نیز متداول شده است. سرعت اجرای رقص آرام است.



68- هالای: هالای نامی کلی است و به رقصهایی اطلاق میشود که صرفا با آواز و کف زدن همراهی میشوند. این آواز در مراحل اولیه بطور آشکاری نشانگر مشخصات رقص معیشتی بود. "هالای" از محصول سخن میگوید، و القا کننده زحمت فراوان و کار بلند مدت است. "هالای" در منطقه آستارا - لنکران و کمی مایل به شمال این منطقه پا به عرضه ظهور نهاده است.





69- هئیراتی: رقصی رغبت انگیز و قدیمی است که به لحاظ ریتم مارش مانند و تنوع نحوه اجرا قابل توجه است. هئیراتی در عصر خود از جمله رقصهای بسیار متداول در گنجه بود. جوانان مطابق ملودی "هئیراتی" حرکات موزون مناسب را آفریده­ اند و آنرا یاللی نامیده اند. کاراکتر رقص، جوانمردی و جسارت است. ریتم سلیس آن باعث معرفی و شناساندن آن در همه آذربایجان است.







70- هئیوا گولو: ملودی رقص معاصر بوده و مولف آن علی کریم اف است. در سایر مناطق آذربایجان خصوصا در شاماخی، آستارا و نخجوان بسیار مشهور است. نحوه اجرای رقص سولو (انفرادی) بوده و فقط توسط خانمها ایفا میشود. حرکات ملایم، با انعطاف و با معنی است.







71- یاللی: رقص مردمی بسیار قدیمی و بسیار مرسوم آذربایجان است. شکل اولیه و ابتدایی"یاللی" به شکل مراسم سنتی بود که در اطراف آتش، منبع گرمی، نور و غذای گرم انجام میشد. در چنین مراسمی سنتی آتش را که تبدیل به الهه شده بود، عبادت میکردند. یاللی با سرعت آرام و سنگین شروع شده و با قدمهای سریع که به شکل دویدن است، با سرعت سریع پایان می­یابد. در آذربایجان صدها نوع "یاللی" وجود دارد.

72- یئرلی رقص: متداولترین رقص در مناطق زاقاتالا، گاخ و بالاکن میباشد. با ریتم قایتاغی میباشد. ملودی آن از چندین بخش تشکیل شده است.





73- یوز بیر:این رقص بسیار متداول بوده و همراه تصنیف مشایعت میشود. سرعت رقص کمی سریع است، با یک سری حرکات متنوع، بصورت پر شور اجرا میشود. هم توسط آقایان و هم توسط خانمها اجرا میشود. با اینکه در عصر خود بسیار مشهور بود اکنون به ندرت اجرا میشود.





1-
آذربایجان مارا لی(Azərbaycan maralı) Azerbaijani beauty

2-
آغ چیچک (Ağ çiçək) White blossom

3-
آیشات (Ayşat) Ayshat

4-
اوزومچی (Üzümçi) Grape picker

5-
اووچی (Ovçy) Hunter

6-
ایلک باهار First spring (İlk bahar)

7-
بایرام سوئیتاسی (Bayram soitası) Holiday suit

8-
بختوری (Bəxtavarı) Bakhtavari

9-
چوبان رقصی (Çoban rəqsi) Shepherd dance

10-
چوبانی (Çobani) Of shepherd

11-
داغلار گوزلی (Dağlar güzəli) The beauty of mountains

12-
داغلی رقصی (Dağlı rəqsi) Dance of highlanders

13-
دیلیجان (Dilican) Dilijan

14-
دیاموند (Diyamond) Diamond

15-
ساری گلین (Sarı gəlin) Sary galin

16-
ساز (Saz) Saz

17-
شیخ شامیل (Şeix şamil) Sheykh Shamil

18-
عاشق آبادی (Aşxabadı) Ashkhabady

19-
قارا باغ یا للیسی (Qarabağ yallısı) Yalli of Karabag

20-
قاوا ل (Gaval) Tambourine

21-
قیسقانج (Qısganc) Jealous

22-
لزگی (Ləzgi) Lezgi

23-
مارا ل (Maral) Deere

24-
مزه لی (Məzəli) Graceful

25-
نابات خانیم (Nabat xanım) Mrs. Nabat

26-
ناز ا یلمه (Naz eyləmə) Do not put on airs

27-
نعلبکی (Nəlbəki) Saucer

28-
نه قدر قشنگسن (Nə qədər gəşahsan) What a beautiful you are

29-
یوردو- یوردو (Yordu-yordu) Yordou-yodrou

بقیه رو هم بخون نظر یادت نره

رقص‌های آذربایجانی از یک سری رقص‌های مختلف که از نسلی به نسل بعدی منتقل و در این پروسه توسعه و شکل گرفته‌اند. بعضی از این رقص‌ها‌ در اصل جزء مراسم دینی و یا جزء از آمادگی‌های جنگی و دفاعی بوده‌است در هر صورت در حال حاضر از این رقص‌ها در مجالس عروسی در ایران و جمهوری آذربایجان و در برگزاری برنامه‌های ورزشی و گردهمایی‌های فرهنگی در جمهوری آذربایجان استفاده می‌شود.

شاخسی (شاه حسین) رفتن که در ماه محرم در بین مردم آذربایجان رواج دارد در اصل یک رقص و رژه نظامی بوده‌است.

[ویرایش] لیست انواع رقص‌های آذربایجانی
رقص آبایی
رقص آذربایجان
رقص آستا قاراباغی
رقص آسما کسمه
رقص آلچا گولو
رقص آواری
رقص آی بری باخ
رقص انزلی
رقص اچ بادام بیر قوز
رقص اوزون دره
رقص ایکی آروادلی
رقص بریلیانت
رقص بنؤوشه
رقص پهلوانی
رقص تامارا
رقص توی (عروسی)
رقص توراجی
رقص ترکمه
رقص جامیش باغا گیردی
رقص جنگی
رقص جیرانی
رقص جهری بی یم
رقص چاتتادی
رقص چالپاپاق
رقص چیت تومان
رقص خالاباجی
رقص دارتما یاخام جیریلدی
رقص دارچینی
رقص دسمالی
رقص رنگی
رقص زوغالی
رقص ساری باش
رقص ساموخ
رقص سمنی
رقص سالاخو
رقص شاهسئونی
رقص شکی
رقص ایننابی
رقص قازاغی
رقص قایتاغی
رقص قوچعلی
رقص قفتا
رقص قیتقیلدا
رقص قیزلار بولاغی
رقص قیزیل گول
رقص کئچی مه مه سی
رقص کسمه
رقص کندیری
رقص کوراغلو
کوراغلونون قایتارماسی
رقص گلین آتلاندی
رقص گلین گتیرمه
رقص گلین هاواسی
رقص گول گز
رقص گول مه یی
رقص لاله
رقص مجسمه
رقص میصری
رقص میرزایی
رقص میرواری
رقص نازنازی
رقص واغزالی
رقص وئلاچولا
رقص هالای
رقص یئرلی
رقص یوز بیر
پاسخ
#4
آموزش و قابلیت های رقص ملی آذربایجان
رقص یک نوع هنر اجرای ریتمیک حرکات بر اساس انعطاف پذیری بدن انسان است. توضیح ارائه شده در دایره المعارف سوویت کامل نیست چرا که در تاریخ بشر قبل از پیدایش هنر و هنر آفرینی،رقص موجود بود.تکامل تدریجی رقص از گردش موزون و پریدن از آتش تا انجام مراسمی با فرمهای بدیع، حرکات ظریف، پانتومیم، تقلید و نقل، راه درازی را پیموده است.


این سلسله از حرکات با مفهوم شکار، کمین، ردیابی، رماندن، گرفتن و جنگیدن و با تمثیلهایی چون فرا رسیدن بهار،بیداری طبیعت، کاشت، برداشت محصول، باغ چینی، صید ماهی، کومه سازی و در نهایت در حرکات موزون پهلوانی و حماسه هایی با شمشیر کوراوغلو، با سینه ای فراخ، با نگاهی به دوردست، مغرور و گاه آرام، گاه تند، پایکوبان، با پرشها و جهش های سریع و نشانی از مهارتهای جنگی، با ریتم تند طبل ها، به اوج می رسد.


رقص برای تمام موجودات زنده راهی برای برطرف کردن یک احتیاج غریزی است. حتی جمادات نیز در حال رقصیدن هستند و تنها یک حقیقت مطلق وجود دارد و آن “حرکت” است و رقص نیز یک حرکت هدفدار و دارای انتظام. در نگاه شاعر فیلسوف آذربایجان، حسین جاوید از اجسام میکروسکوپی (اتم و آنچه درون اتم) گرفته تا اجسام تلسکوپی و ماکروسکوپی (ستارگان و سیارات) تماما در حال رقصند.1az,irمنبع


شمس تبریزی سه شکل از ظهور حالات روح انسان کامل در حال تصوف را در موسیقی،رقص، شعر می داند. همچنین شمس تبریزی شادابی انسان، صمیمیت او با دیگران و باز کردن ذهن او برای پذیرش تمام دانستنی ها و علمها را در رقص می بیند.

زمان دقیق به وجود آمدن رقص و اینکه توسط کدام مردم بوجود آمده است برای جامعه علمی به درستی معلوم نیست . بومیان آفریقا،بومیان استرالیا و تورکان قدیم بوجود آورندگان رقص بوده اند.حکاکی ها و طرح های باقی مانده بروی سنگ ها از ادوار گذشته هنوز هم باقی هستند.اولین طرح های مربوط به رقص آذربایجان در حکاکی ها را به اثبات رسانده است


حال یک سوال پیش می آید و آن این است که مفهوم کلمه رقص چیست؟ دهخدا و برخی از لغت شناسان کلمه رقص را یک کلمه عربی میدانند. اما در اصل این یک کلمه با ریشه لاتینی است که به معنی عکس العمل است. (reaction,reaksia)اگر دقت کنیم می فهمیم که واقعا هم این گونه است زیرا انسان های اولیه در برابر اعمال خارق العاده و نیروهای فوق طبیعی عکس العمل نشان میدادند و با حرکات مشخص احساسات، افکار و ترسشان را بیان میکردند.

رقص های آذربایجانی از یک سری رقص های مختلف که از نسلی به نسل بعدی منتقل شده و در این پروسه توسعه یافته اند، شکل گرفته است. بعضی از این رقص ها در اصل جزء مراسم دینی یا جزئی از آمادگی های جنگی و دفاعی بوده است در هر صورت در حال حاضر از این رقص ها در مجالس مهم در آذربایجان ایران و جمهوری آذربایجان و در برگزاری برنامه های ورزشی وگردهمایی های فرهنگی استفاده میشود.

رقص ملی آذربایجان ریشه در فرهنگ و تمدن ملت آذربایجان دارد و جزئی از هویت مردم آذربایجان می باشد.در سرزمین آذربایجان، از دیرباز رقص با معنی و مضمون و در عین طراوت و دارا بودن جنبه حماسی و قهرمانی خود در مراسم پیش از شکار، مبارزه(شاخسی رفتن که در ماه محرم در بین مردم آذربایجان رواج دارد در اصل یک رقص و رژه نظامی بوده است که قبل از جنگ و مبارزه اجرا میشد)

و در نهایت پیروزی و قدردانی از خدایان طبیعت و شکستن طلسم ها اجرا می شده است. در دورانی که انسانها، آفتاب، ماه، باد، آتش، آب، خاک، درختان و حیوانات را مقدس میشمردند و ستایش میکردند به رسم پرستش و نیایش طی مراسمی دست به انجام حرکات موزون میزدند.رقص آذربایجان انواع مختلفی دارد. که به چند نوع از مهمترین و مرسوم ترین آنها اشاره میکنیم.


یاللی:

با توجه به منابع در دسترس “یاللی از رقص های کوللکتیو(جمعی) قدیمی آذربایجان است که در بین اکراد، گرجی ها، ارامنه و برخی دیگر از فرهنگ های آسیای مرکزی به گستردکی انتشار یافته است.” منشا یاللی به طور دقیق مشخص نیست اما در رابطه با این رقص اولین اطلاعات و آثار را میتوان در تصاویر و طرح های صخره های قوبوستان و بعد از آن در منظومه “خسرو و شیرین” نظامی گنجوی یافت.

از یاللی های مشهور آذربایجان میتوان به اوزون دره (uzun dere)، جینیق جینیق (ciniq ciniq)، جئیران جئیران (ceyran ceyran)، تبریز یاللی سی (tebriz yallisi)، قالادان قالایا (qaladan qalaya) و …، اشاره کرد. از یاللی در قسمتی از اپرای “کوراوغلو” ساخته اوزئییر حاجی بگلی، اپرای “نرگیز” ساخته مسلم ماقامایف، “گلشن” ساخته سلطان حاجی بگلی، اپرای “آزاد” ساخته جهانگیر جهانگیرلی، “قوبوستان کولگه لری” ساخته قاراقارایف و آهنگسازان روسی و بعضا اروپایی استفاده شده است.


قایتاغی:

این نوع رقص از مشهورترین، زیباترین و یکی از رقص های پر از شادی آذربایجان به شمار میرود. درباره منشا این رقص به یقین نمیتوان گفت که با قایتاقها در ارتباط است. حسن اف(محقق درباره رقص آذربایجانی) با تکیه بر اثر “گلستان ارم” عباس قولو آغا می نویسد: قایتاق کی از سه ایالت داغستان است و سپس به این نکته قناعت میکند که یکی از قبایل داغستان، قایتاق، آفریننده این رقص هستند.

انواع مختلف قایتاغی دارای حرکات مشابهی هستند. قایتاق یک کلمه تورکی است. این رقص در آذربایجان با عناوین اوچ دوست، یئددی قارداش و اوغلانلار رقصی اجرا میگردد. از قایتاغی در آثاری از گلینکا، روبنشتین، برودین، نیازی، قلی اف، حاجی اف، رستم اف و برخی دیگر از آهنگسازان استفاده شده است.


لزگی:

رقصی که با نام لزگینکا مشهور است و مانند رقص ملی لزگی ها (اقلیتی در آذربایجان آن سوی ارس که در فرهنگ آذربایجان استحاله شده اند) اجرا میشود. لزگی،حماسی، با وقار، پر تحرک و ریتمیک است که توسط مردان به صورت دست جمعی و با هنرنمایی تک تک ایفاگران با حرکاتی بدیع و گاه اکروباتیک، چرخش روی زانو ها و پرشها و همچنین به صورت دو نفری توسط زنان اجرا میشود.

این رقص از رقص های قدیمی آذربایجان به شمار رفته و تداوم رقص آواری یا آباری آذربایجان است.لزگی تمامی ویژگی های جنگاوری ملت تورک آذربایجان را در خود حفظ کرده و مکمل رقص قایتاغی است.


کوراوغلو:

از رقص های قدیمی است که توسط سورنا و دهل اجرا میشود. کوراوغلو پرصلابت، حماسی، رزمی و پهلوانی است که در ابتدا به صورتی آرام شروع شده و تدریجا تند میشودکه به یادبود قهرمان افسانه های دوران فئودالی، کوراوغلو نامیده میشود. کوراوغلو از قدیم در انواع مختلف و با نامهای گوناگونی مانند: کوراوغلونون قایتارماسی، میصری، کوراوغلونون باغیرتیسی و …،



همچنین در ورزشهای باستانی و زورخانه توام با حرکات موزون رایج بوده است.توصیه ما به ورزش دوستانی که دوست دارند در رشته ی ژیمناستیک فعالیت نمایند این است که رقص ملی آذربایجان را یاد بگیرند. چون کلیه رقص ها از جمله رقص آذربایجانی بر اساس انعطاف پذیری بدن انسان است.
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان